ေနျခည္ရဲ႕ရင္ထဲကကဗ်ာေလးပါ.........
ဒီဇင္ဘာညေနခင္းတစ္ခုမွာေပါ့ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ပန္းခင္းေလးရယ္...
လြတ္လပ္စြာပ်ံ၀ဲေနၾကတဲ့ငွက္ကေလးေတြရယ္
ဘုရားေက်ာင္းကေခါင္းေလာင္းသံေတြရယ္
ဟိုး....အေ၀းကိုေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့
စေတာ္ဘယ္ရီခင္းစိမ္းစိမ္းေလးေတြရယ္
ပန္းခင္းေတြရဲ႕အဆံုးမွာေတာ့........
စိမ္းစိုမိႈင္းညို႔ေနတဲ့ေတာင္တန္းၾကီးေတြရယ္
ဒီဇင္ဘာညေနခင္းေလးကို
အလွဆင္ထားၾကေလရဲ႕.....
ပန္းတို႔သခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ထဲမွာ
ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မ႐ိွေတာ့တဲ့ပံုရိပ္တစ္ခုကိုတမ္းတရင္း
ပန္းခင္းေလးထဲမွာပဲအလြမ္းေတြအတြက္
ျမွဳပ္ႏွံခဲ့ရတယ္........................။
မဆံုႏိုင္ေတာ့မွန္းသိပါတယ္ကြယ္...
ရင္ထဲကအလြမ္းေတြအတြက္
အသဲကြဲညေနခင္းဆိုတာေတြလဲ
ဒီဇင္ဘာအသိဆုံးပါ................။
အဲဒီလိုနဲ႔...............................
နင့္အေၾကာင္းေတြေတြးလိုက္မိတိုင္း
ရင္ခုန္သံဟာအေတာင္ပံတပ္လို႔
ငါ့ရင္ထဲကအလြမ္းေတြ..............
ဟိုး......ေကာင္းကင္အဆံုးထိ
ေျပးသြားလိုက္တာ....
မီးခိုးမဆံုး......မိုးမဆံုးပါပဲ...ခ်စ္သူရယ္..........။
ေနျခည္ႏုႏု
0 comments:
Post a Comment