tag:blogger.com,1999:blog-39672460334405675412011-04-21T20:00:07.710-07:00naychinunuhttp://www.blogger.com/profile/05960016838375666706noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-3967246033440567541.post-82322349201042193442008-07-30T00:25:00.000-07:002008-07-30T02:10:58.939-07:00<div align="center"><span style="color:#006600;"><strong><em>ေနျခည္ရဲ႕ရင္ထဲကကဗ်ာေလးပါ.........</em></strong><br /></span></div><div align="center"><strong><span style="color:#ffff00;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228730084774086242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SJAuTyFbhmI/AAAAAAAAACQ/tLNhPfGNdpM/s320/pic-2506.jpg" border="0" /></span></strong>ဒီဇင္ဘာညေနခင္းတစ္ခုမွာေပါ့<br />ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ပန္းခင္းေလးရယ္...<br />လြတ္လပ္စြာပ်ံ၀ဲေနၾကတဲ့ငွက္ကေလးေတြရယ္<br />ဘုရားေက်ာင္းကေခါင္းေလာင္းသံေတြရယ္<br />ဟိုး....အေ၀းကိုေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့<br />စေတာ္ဘယ္ရီခင္းစိမ္းစိမ္းေလးေတြရယ္<br />ပန္းခင္းေတြရဲ႕အဆံုးမွာေတာ့........<br />စိမ္းစိုမိႈင္းညို႔ေနတဲ့ေတာင္တန္းၾကီးေတြရယ္<br />ဒီဇင္ဘာညေနခင္းေလးကို<br />အလွဆင္ထားၾကေလရဲ႕.....<br />ပန္းတို႔သခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ထဲမွာ<br />ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မ႐ိွေတာ့တဲ့ပံုရိပ္တစ္ခုကိုတမ္းတရင္း<br />ပန္းခင္းေလးထဲမွာပဲအလြမ္းေတြအတြက္<br />ျမွဳပ္ႏွံခဲ့ရတယ္........................။<br />မဆံုႏိုင္ေတာ့မွန္းသိပါတယ္ကြယ္...<br />ရင္ထဲကအလြမ္းေတြအတြက္<br />အသဲကြဲညေနခင္းဆိုတာေတြလဲ<br />ဒီဇင္ဘာအသိဆုံးပါ................။<br />အဲဒီလိုနဲ႔...............................<br />နင့္အေၾကာင္းေတြေတြးလိုက္မိတိုင္း<br />ရင္ခုန္သံဟာအေတာင္ပံတပ္လို႔<br />ငါ့ရင္ထဲကအလြမ္းေတြ..............<br />ဟိုး......ေကာင္းကင္အဆံုးထိ<br />ေျပးသြားလိုက္တာ....<br />မီးခိုးမဆံုး......မိုးမဆံုးပါပဲ...ခ်စ္သူရယ္..........။<br /><br /><span style="color:#006600;"><strong><em>ေနျခည္ႏုႏု</em></strong></span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3967246033440567541-8232234920104219344?l=naychinunu.blogspot.com' alt='' /></div>naychinunuhttp://www.blogger.com/profile/05960016838375666706noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3967246033440567541.post-65524382777834067452008-07-29T21:22:00.000-07:002008-07-29T22:36:37.944-07:00<div align="center"><strong><em><span style="color:#006600;">ေနျခည္ႏွစ္သက္တဲ့ကဗ်ာေလးကိုအားလံုးအတြက္မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္...။</span></em></strong></div><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228672930314064962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SI_6U9ISFEI/AAAAAAAAACA/LCzBoaqVbco/s320/122.bmp" border="0" /></p><p></p><p></p><br /><br /><div align="center">မ်က္ေစ့မိွတ္ထားပါလွ်က္</div><br /><div align="center">ေကာင္ကင္ကိုသတိရသည့္အခါ...</div><br /><div align="center">တိမ္မ်ားကိုျမင္ေနရပါသည္...</div><br /><div align="center">အလြန္ေ၀းကြာသည့္အရပ္သို႔ေရာက္ေနပါလွ်က္</div><br /><div align="center">ပင္လယ္ျပာကိုစဥ္းစားမိသည့္အခါ...လႈိင္းပုတ္သံကိုၾကားေယာင္ေနတက္ပါသည္...</div><br /><div align="center">အခန္းက်ဥ္းထဲမွာအိပ္ေနပါလွ်က္...</div><br /><div align="center">ဥယ်ာဥ္ထဲသို႔စိတ္ေရာက္သြားသည့္အခါ<br /><br />ႏွင္းဆီရနံ႔ကိုခံစားရ႐ွိေနတက္ျပန္သည္...</div><br /><div align="center">ေသဆံုးသည္အထိ</div><br /><div align="center">မွတ္မိကၽြမ္း၀င္သြားေစမည့္အရာမွာ</div><br /><div align="center">(ငါ့)ခ်စ္သူသာျဖစ္ပါ၏။</div><p align="center"><br /><em><strong><span style="color:#3333ff;">ေမာင္စိန္၀င္း-ပုတီးကုန္း</span></strong></em><br /></p><div align="center"></div><br /><br /><div align="center"><span style="color:#000099;"></span></div><br /><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3967246033440567541-6552438277783406745?l=naychinunu.blogspot.com' alt='' /></div>naychinunuhttp://www.blogger.com/profile/05960016838375666706noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3967246033440567541.post-17424613946997717082008-07-28T20:16:00.000-07:002008-07-30T01:22:21.102-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SI7O3RuBnaI/AAAAAAAAABw/Oi_jRucW71o/s1600-h/1216467071.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228343666468298146" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SI7O3RuBnaI/AAAAAAAAABw/Oi_jRucW71o/s320/1216467071.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SI7LDdwNh4I/AAAAAAAAABo/-ip-1-K5BNc/s1600-h/pic-7705.jpg"></a><br /><br /><div><span style="color:#cc33cc;"></span></div><br /><br /><div><span style="color:#cc33cc;"></span></div><br /><div><strong><span style="color:#3333ff;">(က်မလူ႕ေလာကထဲ၌သိတက္စအ႐ြယ္.....)</span></strong></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုးကလဲျပာလြင္ေနလိုက္တာ...</div><br /><div>ေငြႏွင္းျမဴတိမ္တို႔ကလဲ...ေအးျမစြာလႊမ္းျခံဳလို႔...</div><br /><div>က်မတို႔ျခံေဘးပတ္ပတ္လည္ကသဇင္ျဖဴျဖဴေတြကလဲ</div><br /><div>သင္းထံုေမႊးပ်ံ႕ေနလိုက္တာ....အဲဒီအခ်ိန္မွာ...</div><br /><div>တစ္ေတာက္ေတာက္ေျပးလႊားေနတဲ့</div><br /><div>သူ႔ေျမးမေလးကို...ဖိုးဖိုးနဲ႔ဖြားဖြားက တစ္လွည့္စီထိမ္းေက်ာင္းရင္းေပါ့</div><br /><div>ထမင္းေလးတစ္ဇြန္း၀င္ေစဖို႔ ေခ်ာ့ျမွဴရတာလဲအခါခါ...</div><br /><div>သူ႔တို႔ခမ်ာမေမာႏိုင္႐ွာခဲ့ဘူး။</div><br /><div>ေဖေဖ၊ေမေမတို႔ေမတၱာေတြထပ္ေလာင္း အၾကင္နာေမာတၱာေတြေပါင္းလိုက္တဲ့အခါ...</div><br /><div>အို...ကမၻာေလာကၾကီးရယ္.........</div><br /><div>ဘ၀ဟာေပ်ာ္႐ႊင္ျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြအျပည့္နဲ႔ပါလား။</div><br /><div><strong><span style="color:#3333ff;">(က်မလူလားေျမာက္တဲ့အ႐ြယ္...)</span></strong></div><div><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#cc33cc;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong></div><div>ပထမႏွစ္စာေမးပြဲေျဖျပီးလို႔ျပန္လာခဲ့တယ္</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>ေကာင္းကင္ၾကီးကလဲမႈန္မိႈင္းေနလုိက္တာ</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>ေငြႏွင္းမႈန္တို႔ကလည္းပိန္းပိတ္ေအာင္လႊမ္းျခဳံေနလိုက္တာ</div><br /><div>သဇင္ျဖဴပန္းျခံဳၾကီးကလဲလြမ္းေမာဖြယ္ေကာင္းေအာင္သင္းထံုေနလိုက္တာ</div><br /><div>အဲဒီအခ်ိန္မွာေပါ့..က်မခ်စ္တဲ့ဖိုးဖိုးကလဲသူခ်စ္တဲ့မိသားစုကို</div><br /><div>အျပီးတိုင္ထားရစ္ခဲ့တယ္။</div><br /><div>သူအခ်စ္ဆံုးေျမးမေလးကိုေတာင္ႏႈတ္ဆက္ခြင့္မရလိုက္႐ွာဘူး.....။</div><br /><div>သူခ်စ္တဲ့ေက်းရြာေလးကိုလည္းစိတ္ခ်စြာထားရစ္ခဲ့တယ္...။</div><br /><div>ရပ္႐ြာကကိစၥအ၀၀ကိုတာ၀န္ယူေျဖ႐ွင္းေပးရန္လိုအပ္သည့္အခါတိုင္း</div><br /><div>တစ္ႏွစ္တစ္ခါက်င္းပျမဲျဖစ္တဲ့ဒကၡိဏသာခါဗုဒၶပူဇနိယပြဲေတာ္ၾကီးနီးတိုင္း</div><br /><div>တန္ခူးလသၾကၤန္ေရာက္လွ်င္အသံမစဲမဟာပဌါန္း႐ြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲၾကီးနီးတိုင္း</div><br /><div>ဖိုးဖိုးကိုလြမ္းဆြတ္တမ္းတေနၾကရေတာ့မည္...။</div><br /><div>အသက္အ႐ြယ္အိုမင္းလာသည္ႏွင့္အမွ်</div><br /><div>ေငးငိုင္ေတြးေတာမေနတက္ပဲဘုရားစာေလးကိုအျမဲ႐ြတ္ဖတ္ေနတက္သည့္</div><br /><div>ဖြားဖြားကိုက်မသိပ္ခ်စ္ပါသည္...။ဖြားဖြားႏွင့္ခြဲခြာရမွာကိုလည္းသိပ္ေၾကာက္ခဲ့ပါသည္။</div><br /><div>တစ္ခါတစ္ရံမွာဖြားဖြားရဲ႕႐ႈံ႕တြတြ...လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကိုေဖးကူရင္း</div><br /><div>ဖြားဖြားက်မလက္ကိုအားကိုးတစ္ၾကီးဆုတ္ကိုင္ထားလွ်င္</div><br /><div>က်မတိတ္တိတ္ေလးမ်က္ရည္က်မိပါသည္...။</div><br /><div>အို...ကမၻာေလာကၾကီးရယ္...</div><br /><div>ခုေတာ့လဲေလာကၾကီးမွာ၀မ္းနည္းစရာေတြအျပည့္နဲ႔ပါလား။</div><br /><div>(က်မေနာက္ဆံုးႏွစ္တစ္၀က္ျပီးခ်ိန္...)</div><br /><div>လာၾကိဳေနၾကေဖေဖနဲ႔ေမေမကက်မကို လာမၾကိဳႏိုင္ၾကဘူး</div><br /><div>ဖြားဖြားရဲ႕ေနာက္ဆံုးခြဲခြာျခင္းအခ်ိန္ဆိုတာအိမ္ေရာက္မွသိခဲ့ရတယ္</div><br /><div>တစ္ခ်ိန္ကေရာက္မွာေၾကာက္ခဲ့ေန႔ရက္ကိုတစ္ကယ္ပဲရင္ဆိုင္ခဲ့ရေပျပီ။</div><br /><div>ရင္ထဲမွာဘယ္လိုေျဖသိမ့္ရပါ့မလဲဆိုတာကို...</div><br /><div>အဲဒီအခ်ိန္က က်မေတြးေတာင္မေတြးတက္ခဲ့ဘူး</div><br /><div>ခါတိုင္းက်မ၀ယ္လာေနက်</div><br /><div>ဖြားဖြားၾကိဳက္တက္တဲ့ စပစ္သီးျခင္းေတာင္းေလးကိုလက္မွာကိုင္ရင္း</div><br /><div>ဖြားဖြားနဲ႔က်မတို႔ေျမးအဖြားႏွစ္ေယာက္အိပ္တဲ့ကုတင္ေလးထက္မွာ</div><br /><div>က်မေလ...သဲသဲထန္ထန္ငိုေၾကြးခဲ့မိတယ္.....။</div><br /><div>က်မျပန္လာမဲ့ေန႔ေတြကိုသူ႔ရဲ႕ရိွစုမဲ့စုမွတ္ဥာဏ္ေလးနဲ႔</div><br /><div>ေစာင့္စားခဲ့တဲ့ေန႔ရက္ေတြကိုဖြားဖြားျငီးေငြ႔သြားတာလား</div><br /><div>မနက္မိုးလင္းလို႔သနပ္ခါးညက္ညက္ေလးလိမ္းျပီးတိုင္း</div><br /><div>ဘုရားကိုေရခ်မ္းကပ္ျခင္း၊ဆြမ္းေတာ္တင္ျခင္း</div><br /><div>သဇငိပန္းလွလွေလးေတြကိုကိုယ္တိုင္စိတ္တိုင္းက်တင္ျခင္း</div><br /><div>သံဃာေတာ္ေတြကို ဆြမ္းေလာင္းျခင္းစတဲ့သူ႔ရဲ႕ေ၀ယာ၀စၥေလးေတြကို</div><br /><div>အျမဲ၀တၱရားမပ်က္လုပ္တက္တဲ့ဖြားဖြား၊</div><br /><div>႐ြာက၁ႏွစ္၁ၾကိမ္က်င္းပျပဳလုပ္တဲ့တရားစခန္းပြဲၾကီးျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္</div><br /><div>ဦးေဆာင္ၾကိဳးပမ္းခဲ့ေသာဖြားဖြား.....</div><br /><div>ခုလိုစိတ္သြားတိုင္းကိုယ္မပါေတာ့တဲ႔ဘ၀ၾကီးကို</div><br /><div>ျငီးေငြ႔သြားခဲ့တာလား...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္က်မတို႔မိသားစုေလးကိုေတာ့</div><br /><div>အျပီးတိုင္ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့သည္မွာ၆ႏွစ္တိုင္တိုင္႐ွိခဲ့ေပျပီ...။</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div><strong><span style="color:#3333ff;">(က်မလူ႔ေလာကရဲ႕အေၾကာင္းကိုနားလည္ႏိုင္ေသာအ႐ြယ္...)</span></strong></div><br /><div>ဖိုးဖိုးနဲ႔ဖြားဖြားတို႔ေခါင္းခ်ခဲ့ေသာက်မ၏ေမြးရပ္ေျမေလးမွခြဲခြာလာခဲ့သည္မွာလဲ</div><br /><div>အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာျမင့္ခဲ့ျပီျဖစ္သည္...။က်မတို႔မိသားစုသည္ အဖိုးအဖြားေတြမရိွေတာ့တဲ့ေနာက္</div><br /><div>မိသားစုစီးပြားေရးႏွင့္က်မ၏ေ႐ွ့ေရးအတြက္ ေမြးရပ္ေျမကိုအျပီးတိုင္ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ၾကရသည္...။</div><br /><div>က်မေမေမနဲ႔ဖုန္းေျပာသည့္အခါတိုင္း .....</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>'ေမေမ...ဒီတစ္ေခါက္သမီးျမန္မာျပည္ျပန္လာရင္ငယ္ငယ္က</div><br /><div>သမီးတို႔အိမ္ေလးမွာခဏေလာက္ျပန္ေနခ်င္တယ္'ဟု...ေမ့ေမ့ကိုအျမဲပူဆာျဖစ္ပါသည္။</div><br /><div>ရင္ထဲမွာငယ္ငယ္ကအိမ္ေလးကိုျပန္ရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အသိနဲ႔....ၾကက္သီးေမႊးညွင္းေလးမ်ားပင္ထကာ</div><br /><div>စိတ္လႈပ္႐ွားစြာခံစားမိသည္...။က်မတို႔အိမ္ကိုျပန္တဲ့အခါ.....</div><br /><div>ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့...............</div><br /><div>ျပာလြင္ေသာေကာင္းကင္ၾကီးကလဲအသက္မဲ့စြာ...</div><br /><div>ဆီးၾကိဳေန႐ွာေပလိမ့္မည္...။</div><br /><div>ဆီးႏွင္းျမဴတိမ္တို႔ကလဲလြမ္းေမာစြာေ၀ျမဲေ၀ေနေပဦးမည္။</div><br /><div>႐ြာထိပ္ကစမ္းေခ်ာင္းေလးသည္လည္း</div><br /><div>တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာစီးဆင္းေနေပလိမ့္မည္...။</div><br /><div>က်န္ရစ္ခဲ့ေသာဘိုးဘြားပိုင္ျခံေလးသည္လည္း၀မ္းနည္းအားငယ္ေနေပလိမ့္မည္....။</div><br /><div>ဘယ္လိုပဲဲျဖစ္ျဖစ္႐ြာနဲ႔မလွမ္းမကမ္းထေနာင္းပင္ၾကီးေအာက္က</div><br /><div>အုတ္ဂူျဖဴျဖဴေလးႏွစ္ခုကေတာ့က်မရဲ႕</div><br /><div>လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြအတြက္...ေႏြးေထြးစြာႏွစ္သိမ့္ေပးႏုိင္လိမ့္မည္ဟုယံုၾကည္မိပါသည္...။</div><br /><br /><div><span style="color:#006600;"></span></div><div><span style="color:#006600;">(က်မခ်စ္ေသာဖိုးဖိုးဦးသာဦးႏွင့္ဖြားဖြားသန္းတို႔အား တမ္းတလြမ္းဆြတ္ျခင္းမ်ားစြာျဖင့္</span></div><div><span style="color:#006600;">ဤစာကိုေရးသားတင္ျပပါသည္။)</span></div><div><span style="color:#006600;">စာဖတ္သူအားလံုးမွ်ေ၀ခံစားေပးႏိုင္ၾကပါေစဆႏၵျပဳရင္း.......</span></div><br /><div><strong><span style="color:#ffff66;">ေနျခည္ႏုႏု</span></strong></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3967246033440567541-1742461394699771708?l=naychinunu.blogspot.com' alt='' /></div>naychinunuhttp://www.blogger.com/profile/05960016838375666706noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3967246033440567541.post-24308684309912975072008-07-28T01:07:00.000-07:002008-07-28T22:27:02.460-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SI2KAx7CyjI/AAAAAAAAAAc/UqLqh1QF1oQ/s1600-h/cherry.bmp"><span style="color: #ffffff;"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227986488452631090" src="http://bp0.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SI2KAx7CyjI/AAAAAAAAAAc/UqLqh1QF1oQ/s320/cherry.bmp" style="float: left; margin: 0px 10px 10px 0px; cursor: hand;" /></span></a><span style="color: #ffffff;"><br /><br /><br /><br /></span><br /><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ခ်ယ္ရီျမိဳ႕ေရ....ခြဲခြာခဲ့ရတဲ့ႏွစ္ကာလေတြၾကာျမင့္ခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့မေန႔တစ္ေန႔ကလုိ ပါပဲ...ငါ့ရဲ႕ေရ႐ွည္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအတြက္...အရာအားလံုးကိုေက်ာခိုင္းခဲ့ေပမယ့္...ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာေတာ့ခ်ယ္ရီပန္းေတြအဆုတ္လိုက္...အဆုတ္လိုက္ေ၀ေနခဲ့တာပါ...ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕လြန္းတဲ့သဘာတရားေတြကိုတိုးတက္ခ်မ္းသာမႈေတြနဲ႔</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">အေရာင္ေျပာင္းထားတဲ့ဒီလိုေနရာမ်ဳိးမွာတစ္ဒဂၤေလးမွမေပ်ာ္ေမြ႔ခဲ့ရပါဘူး။တစ္ကယ္ကိုယ္႐ွင္သန္ခဲ့တဲ့ဘ၀က...အဲဒီလိုအတုအေယာင္ေတြမွမဟုတ္ခဲ့ပဲကြယ္...။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏွင္းမိုးေတြေစြတဲ့ ခုလိုရာသီမ်ဳိးမွာဆိုရင္...ပိုလို႔လြမ္းဆြတ္မိခဲ့တယ္...။ခ်စ္တဲ့ေဆာင္းရယ္...ရာသီေတြတစ္ပတ္ျပီးတစ္ပတ္လည္တိုင္း ပိန္းပိတ္ေအာင္ႏွင္းေတြေ၀ခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ မင္းရဲ႕အေငြ႕အသက္ေလးေတြနဲ႔လဲ</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ေ၀းခဲ့တာၾကာပါျပီ။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကိုယ့္ရင္ထဲမွာေတာ့ အလြမ္းဆိုတဲ့ႏွင္းေတြ ထာ၀ရေ၀ေနခဲ့တာပါ...</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ခ်ယ္ရီျမိဳ႕ေရ...ဘယ္အရာေတြဘယ္ေလာက္ပင္ေျပာင္းလဲခဲ့ေပမယ့္...မေျပာင္းလဲေသးတဲ့ငါ့ႏွလံုးသားထဲကလွ်ဳိ႕၀ွက္ျခင္းေတြလဲ မင္းပဲသိခဲ့တာပါ...။ေတာင္ပတ္လည္၀န္းရံကာဆီးေနတဲ့....မက္မန္းေတြလႈိင္လႈိင္ေပါတဲ့....ငါခ်စ္တဲ့ ခ်ယ္ရီေျမ.....တစ္ေန႔ေန႔မွာမင္းဆီကိုေရာက္ေအာင္လွမ္းခဲ့မယ္ေနာ္...ဥေပကၡာျပဳႏိုင္တဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုရင္ထဲမွာတမ္းတရင္း...ေပါ့။ဘယ္သူမွမျမင္ႏိုင္တဲ့ရင္ထဲကအလြမ္းေတြ...ႏွစ္ေပါင္းမ်ားသိမ္းဆည္းထားခဲ့ရတဲ့...ငါ့ရင္ထဲကငို႐ႈိက္သံေတြကိုလြတ္လပ္စြာ...ဖြင့္ဟရင္းေပါ့။လြမ္းစရာ့ခ်ယ္ရီေျမရယ္...ငါ့အလြမ္းေတြကိုႏွစ္သိမ့္ေပးႏိုင္တဲ့.....ရင္ခြင္ဟာမင္းပဲ႐ိွလို႔ပါ။</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ငါ့ရဲ႕မ်က္ရည္စေတြ...ျမင္ရတဲ့အခါ...စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ႔လား...ခ်ယ္ရီရယ္...</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ငါရဲ႕ဟန္ေဆာင္ျမိဳသိပ္ခဲ့ရျခင္းေန႔ရက္ေတြ...မေရမတြက္ႏုိင္ေတာ့လို႔ပါ...။</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ဆြတ္ပ်ံ႕လြမ္းေမာဖြယ္ေကာင္းလွတဲ့...ေမာခ်ယ္ရီေရ...</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">မင္းကိုစတင္ေက်ာခိုင္းခဲ့တဲ့ရက္စြဲေလးကစျပီး.......အစြဲအလမ္းၾကီးသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ထဲမွာ</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">နာလံမထူႏိုင္ေအာင္လြမ္းေမာရင္း....ေလာကဓံအခ်ဳိးအေကြ႔ေတြကိုဘယ္လိုရင္ဆိုင္ခဲ့ရသလဲဆိုတာ.....။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3967246033440567541-2430868430991297507?l=naychinunu.blogspot.com' alt='' /></div>naychinunuhttp://www.blogger.com/profile/05960016838375666706noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3967246033440567541.post-20363336989456168932008-07-27T08:23:00.000-07:002008-07-28T22:27:42.469-07:00<div align="left"><span style="color: #660000;">"ေမတၲာႏွင့္သုခခ်မ္းသာစစ္ကို႐ွာေဖြျခင္း"</span><span style="color: #ffffff;">ဟူေသာေခါင္းစဥ္ေလးကို </span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ေဖာ္ျပရျခင္း၏အဓိကရည္႐ြယ္ခ်က္မွာ.....<br />"ေလာကတြင္ၾကီးပြားေၾကာင္း၊ပ်က္စီးေၾကာင္းတို႔မွာေမတၲာတရားသာလွ်င</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">္အေၾကာင္းရင္းျဖစ္ေၾကာင္း</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">သိ႐ိွနားလည္ေစရန္ျဖစ္ပါသည္။က်မတို႔အထူးေလးစားၾကည္ညိဳေသာ</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ေတာင္တန္းသာသနာျပဳဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကလည္းေလာကၾကီးထဲမွာ</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ေမတၲာေလာက္ေကာင္းတာဘာမွမ႐ွိဘူးေမတၲာဟာေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးမွာတန္ခိုးအထက္ဆံုး၊</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">အခ်မ္းသာဆံုးတရားၾကီးပဲခ်မ္းသာမႈတကာတို႔တြင္ဘယ္ခ်မ္းသာနဲ႔မွမတူဘူး</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ေမတၲာတရားကိုသာစြဲစြဲျမဲျမဲလက္ကိုင္ထားႏုိင္ရင္သံသယာက်င္လည္ရသည့္တိုင္ေအာင္.....ဘာမွေၾကာက္စရာမရိွဘူး"ဟုညႊန္ျပဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ထို႔ေၾကာင့္က်မတို႔လူငယ္အမ်ားစုအေနျဖင့္</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">(အထူးသျဖင့္)</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္အလုပ္လုပ္ေနသူမ်ား၊ပညာသင္ၾကားေနသူမ်ားသည္အခက္အခဲေပါင္း၊</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ဒုကၡေပါင္း ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာတို႔ကိုလက္ေတြ႔ရင္ဆိုင္ေနၾကရသည္။ထိုရင္ဆိုင္ေနရေသာpressureေပါင္းမ်ားစြာတို႔ကိုၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္သည့္လက္နက္မွာေမတၲာတရားသာလွ်င္ျဖစ္သည္။</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ေမတၲာလက္နက္သည္သာအရာရာကိုေက်ာ္လႊားႏုိင္ေၾကာင္း</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကိုအၾကံေပးလိုပါသည္။ထိေရာက္ေသာေမတၲာပို႔ျခင္းသည္သာ</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">အေကာင္းဆံုးျဖစ္၏။<br />ထိုကဲ့သို႔ေမတၲာတရားပြားမ်ားရာတြင္အထူးမွတ္သားရမည့္အရာမ်ားမွာ-သူမ်ားအက်ဳိးပ်က္စီးစရာကိုဘယ္ေသာအခါမွမလုပ္ႏွင့္၊မေျပာႏွင့္၊မၾကံႏွင့္၊</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ၾကမ္းတမ္းေသာစကားကိုမဆိုႏွင့္။ေမတၲာႏွင့္ယွဥ္ေသာစိတ္ကိုျဖစ္ေစရမည္။<br />အေကာင္းၾကံအမွန္လုပ္၊အဟုတ္ေျပာ။ ယခုလက္႐ိွအခ်ိန္ထက္ေကာင္းေသာအခ်ိန္မ႐ွိ။<br />ဟူေသာမင္းကြင္းဓမၼနာဒဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးခ်မွတ္ေပးခဲသည့္လမ္းစဥ္အတိုင္းျဖစ္ပါသည္။<br />ေနာက္တစ္ခုအေနျဖင့္-ေမတၲာတရားႏွင့္သဒၶါ(ယံုၾကည္ျခင္း)မွာလည္းအထူးဆက္စပ္ေနပံုကိုအနည္းငယ္ေျပာျပခ်င္ပါသည္။<br />အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္-ေမတၲဘာဝနာေအာင္ျမင္ေစရန္ အဓိကလိုအပ္ခ်က္မွာ<br />ယံုၾကည္မႈသဒၶါပင္ျဖစ္ပါသည္။အရာရာတြင္သဒၶြါတရားမည္မွ်အေရးပါေၾကာင္းသိသာေစရန္</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">္မိလိႏၵာပဥွာပါဠိေတာ္တြင္-သဒၶြါတရားဟူသည္လိုရာဝယ္ယူႏုိင္ေသာအဖိုးေငြႏွင့္တူ၏ဟု ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေပသည္။အခ်ိန္ရလွ်င္သဒၶါတရားႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သီးသန္႔ေဖာ္ျပေပးပါဦးမည္။က်မတို႔လူငယ္လူ႐ြယ္အမ်ားစုသည္ အမွားအမွန္ကိုတိက်စြာသိရန္ခဲယဥ္း၏၊အမွားအမွန္ကိုစိစစ္ခဲ၏၊</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">အမွားအမွန္ကိုေဝဖန္ခြဲျခားျပီးေျပာခဲ၏။<br />အမွားကိုပယ္ကာအမွန္ကိုျပဳလုပ္ခဲ၏။ထိုခဲယဥ္းျခင္း(၄)မ်ဳိးမွေက်ာ္လႊားႏိုင္ရန္ ေမတၲာတရားအားေကာင္းရန္လိုအပ္ေပသည္။သာသနာကိုမည္သူကစျပီးျပဳသင့္သနည္း။</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">မိမိကစျပီးျပဳရပါမည္။မိမိကိုယ္မွာသာသနာမ႐ွိလွ်င္သာသနာျပဳႏုိင္မည္မဟုတ္သကဲ့သို႔</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ေမတၱာတရားကိုလည္းမိမိကစျပီးပို႔ရေပမည္။<br />မိမိကိုယ္မွာေမတၲာအျပည္႔အဝ႐ွိမွသူတစ္ပါးကိုေမတၲာပို႔လွ်င္ထိေရာက္ေပလိမ့္မည္။<br />လူတိုင္းလူတိုင္းတြင္အဆင္ေျပမႈ၊မေျပမႈဟုႏွစ္မ်ဳိး႐ွိရာအဆင္ေျပမႈသည္ကုသိုလ္ေၾကာင့္ျဖစ္၏။<br />ကုသိုလ္သည္အပူျငိမ္းကာေကာင္းက်ဳိးကိုေပးေစတက္သျဖင့္ေရႏွင့္တူ၏။<br />အကုသိုလ္သည္အပူမ်ားကာေလာင္ကြ်မ္းဖ်က္ဆီးတက္သျဖင့္မီးႏွင့္တူ၏။</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">မီးေလာင္ေသာအခါမီးအလွ်င္အျမန္ျငိမ္းေစရန္ေရမ်ားမ်ားေလာင္းေပးရမည့္အစား ေလာင္စာမ်ားမ်ားထည့္ေပးလိုက္လွ်င္ပိုျပီးေလာင္ေပမည္။ထို႔အတူ...အဆင္မေျပမႈဟူေသာ အကုသိုလ္မီးေလာင္ေသာအခါကုသိုလ္တည္းဟူေသာေရ...ေမတၲာေရမ်ားမ်ားေလာင္းေပးရမည့္အစား ဟိုသူ႔ကိုအျပစ္တင္၊ဒီသူ႔ကိုအျပစ္တင္ ဟိုသူ႔ကိုမုန္း၊ဒီသူ႔ကိုမုန္း ေဒါသမီးတဟုန္းဟုန္း</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">ေတာက္ေလာင္ေနၾကလွ်င္ ျငိမ္းေအးမႈသုခမရႏိုင္ပဲပူေလာင္ဆင္းရဲမႈဟူေသာဒုကၡသာ </span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">တိုးပြားေနမည္ျဖစ္သည္။ထို႔ေၾကာင့္အဆင္မေျပမႈ၏အရင္းခံျပစ္ေသာအကုသိုလ္မီးကို....အဆင္ေျပမႈ၏အရင္းခံျဖစ္ေသာကုသိုလ္တည္းဟူေသာေရျဖင့္မ်ားႏိုင္သမွ်မ်ားမ်ားေလာင္းႏိုင္ေအာင္</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">က်မႏွင့္စာဖတ္သူတို႔ၾကိဳးစားၾကရေပမည္။</span></div><div align="left"><span style="color: #ffffff;">သို႔မွသာဒုကၡအပူကင္းကင္းျဖင့္ ခ်မ္းသာေအးျမျခင္းတည္းဟူေသာသုခခ်မ္းသာစစ္ကိုရ႐ွိႏုိင္မည္ ျဖစ္ေပသည္။<br /><br /></span><span style="color: #660000;">စာဖတ္သူအားလံုး ေမတၲာျဖင့္သုခခ်မ္းစစ္ကို႐ွာေဖြႏိုင္ၾကပါေစဟု ဆႏၵျပဳရင္း .......</span><br /><span style="color: #660000;"></span><br /><span style="color: #660000;">ေနျခည္ႏုႏု</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3967246033440567541-2036333698945616893?l=naychinunu.blogspot.com' alt='' /></div>naychinunuhttp://www.blogger.com/profile/05960016838375666706noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3967246033440567541.post-53091291605687586212008-07-27T07:15:00.000-07:002008-07-27T07:50:47.245-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SIyDt23gY9I/AAAAAAAAAAU/qNiXq2Hr6pE/s1600-h/197123.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227698091315979218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SIyDt23gY9I/AAAAAAAAAAU/qNiXq2Hr6pE/s320/197123.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div align="left">က်မ၏ ဘေလာ့ေလး စတင္ျခင္းအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္...လာေရာက္လည္ပတ္သူမ်ားထဲမွ- Nanyang မွာေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ညီမေလး-ႏွင္းမို႔မို႔ဦး မွပန္းႏုေရာင္ ႏွင္းဆီပန္းအိုးေလးကို အမွတ္တရေပးခဲ့ပါတယ္..။ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...ညီမေလးေရ...။အမွတ္တရျဖစ္ေစဖို႔ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္....။</div><br />ေနျခည္ႏုႏု<br /><div align="left"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3967246033440567541-5309129160568758621?l=naychinunu.blogspot.com' alt='' /></div>naychinunuhttp://www.blogger.com/profile/05960016838375666706noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3967246033440567541.post-13741608202375750352008-07-27T00:27:00.000-07:002008-07-27T01:43:54.884-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SIwz4QPwq7I/AAAAAAAAAAM/WZLOOBzYbUI/s1600-h/flower.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227610308997065650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="248" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_0t6jGWczuD4/SIwz4QPwq7I/AAAAAAAAAAM/WZLOOBzYbUI/s320/flower.jpg" width="264" border="0" /></a><br /><br /><div align="left">ဘေလာက္အသစ္ေလးဖန္တီးဖို႕ၾကိဳးစားေနခဲ့တာၾကာပါၿပီ။ဒါေပမဲ့အရမ္းပဲအခ်ိန္ဆင္းရဲလွတဲ့အေၿခ</div><div align="left">အေနေတြေၾကာင့္စိတ္ကူးအတိုင္းလက္ေတြ႕မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အပိုင္စားရတဲ့sundayေလးကိုအားၿပဳၿပီးကၽမရဲnaychinunu.blogspot.comေလးကို27.7.2008မွာစတင္ခဲ့ပါတယ္။စာေပကို၀ါသနာပါလြန္းလို႕သာဖန္တီး ခဲ့တာမို႕ အားနည္းခ်က္တစ္စံုတစ္ရာ အတြက္ ၾကိဳတင္ေတာင္းပန္ပါရေစ.......</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3967246033440567541-1374160820237575035?l=naychinunu.blogspot.com' alt='' /></div>naychinunuhttp://www.blogger.com/profile/05960016838375666706noreply@blogger.com0